พิพิธภัณฑ์หนังใหญ่วัดขนอน

อีแมปขิม.png
เข็มทิศใส่เว็บ.png

ความแตกต่างระหว่างตัวหนังใหญ่ชุดเดิมกับตัวหนังใหญ่ชุดใหม่

          การทำตัวหนังใหญ่แต่เดิมนั้นนับเป็นศิลปะการช่างชั้นสูงอย่างหนึ่ง ที่ต้องใช้ฝีมืออันประณีต

     ละเอียดอ่อน ความงามของตัวหนังขึ้นอยู่กับการออกแบบตัวละครในภาพให้มีสัดส่วน และลวดลาย
     ประดับประดาที่เหมาะสมกับรูป โดยเฉพาะตัวหนังใหญ่ที่เป็นภาพจับหรือภาพรบกัน ซึ่งมีตัวละคร

     มากตัวในภาพเดียวกัน ช่างโบราณจะพยายามคิดประดิษฐ์ท่าที่รบพันกันอย่างสวยงาม และเร้าใจ

     คนดู นอกจากการออกแบบตัวภาพแล้ว ยังต้องอาศัยความชำนาญของการสลักหรือปรุลายให้เป็น

     รูปที่ต้องการ อันดับสุดท้ายก็คือ การระบายสีเพื่อให้เกิดสีสันสวยงามและยังเป็นการบ่งบอกถึงตัว            ละครบางตัวอีกด้วย

          ตัวหนังใหญ่ชุดใหม่ของวัดขนอน  จัดทำขึ้นโดยมีจุดประสงค์ที่จะทำตามแบบตัวหนังใหญ่

     ชุดเดิมให้มากที่สุด โดยคณะผู้จัดทำโครงการหนังใหญ่ชุดใหม่ของวัดขนอนตามพระราชดำริฯ ได้สืบ

     ค้นเทคนิคการทำตัวหนังใหญ่ชุดเดิมของช่างโบราณโดยเฉพาะในส่วนของการระบายสี แต่ก็ไม่สามารถ

     ใช้วิธีเดียวกับช่างโบราณทั้งหมดได้ เนื่องจากข้อจำกัดบางประการทำให้ต้องใช้กรรมวิธีแบบใหม่เพื่อ

     ให้ได้ผลตามที่ต้องการ ซึ่งสามารถเปรียบเทียบเป็นขั้นตอนดำเนินการดังนี้

พิพิธภัณฑ์หนังใหญ่วัดขนอน แบบเรือนไม้ทรงไทยกว้าง 17 เมตร

ยาว 23 เมตร ภายในจัดแสดงตัวหนังใหญ่ชุดเดิมที่ถูกทำขึ้นในสมัย

หลวงปู่กล่อมและคณะ ที่ได้สร้างตัวหนังไว้หลายชุดจนสามารถใช้จัด

แสดงได้ครบทั้งเรื่องรามเกียรติ์ โดยภายในจะเป็นตัวหนังบางส่วน

จำนวนเพียง 50 ตัวเท่านั้น ไม่ได้จัดแสดงครบทั้ง 313 ตัว